Tadeusz Meszko


Matryca duszy

32,00 

Matryca duszy zapisana w genach jest silniejsza niż narzucone normy i w sytuacjach ekstremalnych zawsze będzie przeważać. Siłę przykazań genów można stłumić środkami chemicznymi, lecz w istocie rzeczy, jest to również ingerencja w prawa genów, zmieniająca przykazania duszy.

Szybkie zakupy bez zbędnych formalności - wystarczy e-mail.
Liczba urządzeń/drukowanie/kopiowanie: bez ograniczeń.

Wyczyść

Czy naszą świadomość można ująć jako wynik działania programu komputerowego? W „Matrycy duszy” stawiam tezę, że jest to uprawnione. W tym celu buduję listę 10 przykazań, które ścieżkami wyborów algorytmicznych, potrafią stworzyć nie tylko niepowtarzalność, lecz i bogactwo myśli każdego człowieka.

Śledząc rozwój genetyki, można zastanowić się nad prawami rządzącymi naszą podatnością na choroby, mocnym stronami oraz ułomnościami, lecz również sferą psychiki – agresją, marzeniami. Od czasów publikacji O pochodzeniu gatunków Darwina wiemy, jak dużo mamy wspólnego ze zwierzętami, chociaż niektórzy do dzisiaj odrzucają to powinowactwo. Ale nawet ci, którzy zgadzają się z Darwinem – nie chcą pogodzić się z faktem, że aż tak dalece nasze motywy działania są identyczne z niższym gatunkiem. A przecież kod DNA w zaledwie 1,6 procentów genów różni nas od małpy. Również z tak smaczną i pożywną rośliną jak banan – mamy wspólnych 90 procent genów! Czyli jedynie kilkaset genów odpowiada za naszą wyprostowaną postawę, brak owłosienia. A ile z nich koduje naszą psychikę, nakazy moralne? Spróbowałem odnaleźć te główne gałęzie drzewa algorytmów, które od pierwszych chwil po połączeniu genomu żeńskiego i męskiego zaczyna budować nasz byt.

Genetyczny program duszy

Pytania zadaje Marek Oramus

 

Richard Dawkins twierdzi, że jesteśmy tylko workami na geny, urządzeniami służącymi do ich propagacji. Zgadza się Pan z takim postawieniem sprawy?

Czy przypisanie genom roli nadrzędnej wobec istoty bądź co bądź rozumnej nie jest przypadkiem nadużyciem?

Skoro mówi Pan o przykazaniach dla genów, czy implikuje to jakieś wskazówki moralne dla genów? Czy geny mają moralność?

Skłonność do modyfikacji własnego kodu jest najlepszym dowodem, że geny nie są samolubne. A nie będąc takimi, nie dbają o przetrwanie w niezmiennym stanie – co w konsekwencji oznacza, że nie jesteśmy dla nich workiem. Celem natury jest powielenia nas, a geny usłużnie poddają się zmianom, pomagając organizmom osiągnąć doskonałość (w rozumieniu ewolucyjnym, gdyż jednostkowo te zmiany mogą być niekorzystne). Dawkins rozkochał się w idei samolubnego genu i na tej tezie zbudował całe zrozumienie, usiłując uczynić ją jedyną, zdolną wyjaśnić wszystko. Jako autor rozumiem jego przywiązanie do głównego bohatera; jako osoba poszukująca prawdy, mam zastrzeżenia do podobnie zawężonego spojrzenia. Jeżeli już miałbym używać określenia osobowego dla związków chemicznych, połączonych w podwójnie skręconą nić, to określiłbym geny uczącymi się genami. Lecz jest to jedynie wrażenie umysłu, próbującego okiełzać niezrozumiałe prawa natury. Człowiek ma tendencję do nadawania znaczenia wyższego porządku dla spraw, gdzie jest jedynie ciąg praw fizycznych. Nicią DNA rządzą te same prawa fizyki (w tym tak ulubione ostatnio określenie – siły kwantowe), z którymi mamy do czynienia w scalaniu się atomów tlenu i wodoru w kroplę wody.

Jesteśmy przyzwyczajeni do tezy posiadania wolnej woli. Niektórzy uważają, że wyróżnia ona człowieka pośród innych zwierząt. Jednak wolna wola, pozwalająca świadomości dokonywania wyborów, to wąska ścieżka. Nigdy nie byliśmy i nigdy nie będziemy w pełni wolni, bowiem nie jesteśmy jedynym punktem w bezmiarze kosmosu. Żyjemy o kreślonym środowisku, obok nas żyją wirusy, bakterie, rośliny, zwierzęta, ludzie – i już samą obecnością zakłócają wybory naszej woli. Czym bardziej prozaiczna sprawa (głód, seks), w tym większym stopniu zależna od genów. W ograniczonym stopniu posiadamy możliwość podjęcia decyzji, czy będziemy szli drogą prawa, czy też nasze własne dobro jest ponad prawem. To wybór oparty na indywidualnych doświadczeniach, chociaż nawet skłonność do podobnych wyborów jest zakodowana w genach (gen Robin Hooda, podróżnika).

Trudno od padającego na naszą głowę deszczu żądać moralności. Od topora kata, gilotyny czy krzesła elektrycznego też nie wymagamy postaw moralnych, chociaż chęć ich użycia już można nazwać niemoralną. Również wirus, zarówno organiczny jak i komputerowy, nie jest zły z natury, chociaż realizuje niszczycielskie plany. Także geny nie znają moralności.

Inną kwestią jest jednak to, że ewolucja preferuje warianty genów, skłaniające organizmy do zachowań niekorzystnych dla jednostek, lecz przynoszących sukces reprodukcyjny gatunku. Nawet bakterie, nie posiadające ani mózgu, ani żadnego innego systemu nerwowego, czyli niezdolne do podejmowania świadomych wyborów, mogą wykazywać zachowania korzystne dla populacji – w czasie ataku patogenów popełniają samobójstwa, niszcząc wrogów. Moralność bakterii zakodowana jest w genach, to ciąg reakcji chemicznych, prowadzący do – wydawałoby się – moralnego (altruistycznego) zachowania.

Wydawnictwo:

Self Publishing

ISBN:

978-83-935842-2-2

Liczba stron:

384

Gatunek:

książka popularnonaukowa, genetyka, medycyna, informatyka

Format

E-PUB, MOBI, PDF

Spis treści

 

A. Wstęp

B. Czym są przykazania
Rozdział 1. Genetyczne induktory
Rozdział 2. Rozwój form przekazywania informacji
Rozdział 3. Wady i zalety posiadania (sprawnego) mózgu
Rozdział 4. Przykazania genów

C. X przykazań genów
Przykazanie 1. Nie marnuj energii
Przykazanie 2. Twój genom jest najważniejszy, chroń jego integralność
Przykazanie 3. Wykorzystaj kod innych dla własnego dobra
Przykazanie 4. Ucz się, jak przeżyć i osiągnąć zdolność rozrodczą
Przykazanie 5. Znajdź i opanuj terytorium do rozwoju
Przykazanie 6. Określ swoje miejsce
Przykazanie 7. Zdobądź jedzenie dla siebie oraz potomstwa
Przykazanie 8. Powielaj się, w jak największej liczbie egzemplarzy
Przykazanie 9. Chroń nosicieli kodu tobie podobnego, jak swego własnego
Przykazanie 10. Pamiętaj, że nic nie jest wieczne

D. Jak interpretować przykazania?
Rozdział 1. Geny wobec praw człowieka
Rozdział 2. Liczba przykazań
Rozdział 3. Genetyczna matryca duszy

Fragmenty

Opinie

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Napisz pierwszą opinię o “Matryca duszy”

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *